Til að skilja meginreglur nætursjónartækja verður maður fyrst að skilja meginreglur ljóssins. Orka ljósbylgju er tengd bylgjulengd hennar: því styttri bylgjulengd, því meiri er orkan. Í sýnilegu ljósi hefur fjólublátt ljós mesta orku en rautt ljós lægsta. Við hlið sýnilega ljósrófsins er innrauða litrófið. Innrauða geislun er skipt í þrjá flokka:
Nálægt-innrautt (Near IR) – Nálægt-innrauð geislun er við hlið sýnilegs ljóss, með bylgjulengd á bilinu 0,7-1,3 míkrómetrar (1 míkrómetri jafngildir milljónasti úr metra).
Mið-innrauð (Mid IR) – Mið-innrauð geislun hefur bylgjulengdarsviðið 1,3-3 míkrómetrar. Nálægt-innrauð og miðinnrauð geislun er notuð í ýmsum raftækjum, svo sem fjarstýringum.
Varmainnrauða (Thermal IR) - Hitainnrauð geislun tekur stærstan hluta innrauða litrófsins, með bylgjulengdarsviðinu 3-30 míkrómetrar.
Helsti munurinn á hitauppstreymi innrauðri geislun og hinum tveimur gerðunum er sá að varma innrauð geislun er send frá hlutum, endurkastast ekki frá þeim. Hlutir gefa frá sér innrauða geislun vegna þess að frumeindir þeirra taka ákveðnum breytingum.
